درب و پنجره دوجداره UPVC

مقاومت پنجره دوجداره در زلزله؛ استاندارد نصب و یراق‌آلات

مقاومت پنجره دوجداره در زلزله به معنای ضدزلزله بودن مطلق شیشه نیست؛ بلکه به معنای طراحی مهندسی یک سیستم اتصال منعطف است...

برنا پنجره

در محاسبات سازه‌ای و آیین‌نامه طراحی ساختمان‌ها در برابر زلزله (استاندارد ۲۸۰۰)، بیشترین تمرکز تیم‌های مهندسی معمولاً بر اسکلت اصلی، بادبندها و دیوارهای برشی معطوف می‌شود. با این حال، آمار خسارات پس از زمین‌لرزه‌های متوسط تا شدید نشان می‌دهد که بیش از نیمی از هزینه‌های بازسازی و بخش عمده‌ای از تلفات جانی در ساختمان‌های مدرن، ناشی از تخریب اجزای غیرسازه‌ای و به‌ویژه شکست شیشه‌ها و پرتاب قاب‌های پنجره به داخل یا خارج فضا است. مقاومت پنجره دوجداره در زلزله به معنای ضدزلزله بودن مطلق شیشه نیست؛ بلکه به معنای طراحی مهندسی یک سیستم اتصال منعطف است که اجازه می‌دهد سازه تحت اثر نیروهای جانبی تغییر مکان نسبی (دریفت) داشته باشد، بدون آنکه این تنش برشی مستقیم به فریم و شیشه منتقل شود.

وقتی یک ساختمان در معرض امواج لرزه‌ای قرار می‌گیرد، طبقات نسبت به یکدیگر جابه‌جا می‌شوند و دهانه‌های بازشو از حالت مستطیل به متوازی‌الاضلاع تغییر شکل می‌دهند. اگر پنجره به‌صورت صلب و بدون در نظر گرفتن فواصل انبساطی در داخل ساب‌فریم نصب شده باشد، کوچک‌ترین تغییر زاویه در قاب سازه‌ای، فشار نقطه‌ای شدیدی به گوشه‌های شیشه وارد می‌کند. نتیجه این انتقال نیرو، انفجار شیشه‌ها، قفل شدن بازشوها و مسدود شدن مسیرهای خروج اضطراری ساکنین خواهد بود. از این رو، شناخت دقیق مقاومت پنجره دوجداره در زلزله و اجرای صحیح جزئیات نصب، یک الزام حیاتی برای مدیران پروژه، مهندسان ناظر و پیمانکاران ساختمانی است.

مکانیزم انتقال تنش‌های لرزه‌ای از سازه به قاب بازشو و نقش فواصل بادخور

برای درک اینکه چرا پنجره‌های استاندارد در زمان وقوع زلزله دچار گسیختگی می‌شوند، باید رفتار دینامیکی اتصال بین دیوار و پنجره را بررسی کرد. در مهندسی نما و بازشو، پنجره یک عضو باربر نیست، اما به دلیل اتصال فیزیکی به ساب‌فریم آهنی یا دیوار پیرامونی، در مسیر انتقال تغییر شکل‌های جانبی قرار می‌گیرد. زمانی که دریفت طبقات اتفاق می‌افتد، دو نیروی مخرب به مجموعه پنجره تحمیل می‌شود: نیروی برشی در صفحه (In-plane Shear) که باعث تغییر شکل لوزی‌شکل فریم می‌شود، و نیروی خارج از صفحه (Out-of-plane Force) که تمایل به پرتاب کل پنجره به سمت بیرون یا داخل ساختمان دارد.

تأمین مقاومت پنجره دوجداره در زلزله در گام نخست به ایجاد یک حاشیه امن یا همان «فاصله بادخور» (Clearance Gap) میان فریم اصلی پنجره و سازه SBF (ساب‌فریم فلزی) وابسته است. در پروژه‌هایی که نصب پنجره بدون نظارت دقیق انجام می‌شود، پیمانکاران برای سرعت بخشیدن به کار یا جبران خطاهای ابعادی، پنجره را کاملاً کیپ و بدون فاصله در دهانه قرار می‌دهند یا درزهای ایجادشده را با ملات سیمان و گچ پر می‌کنند. این روش سنتی، یک خطای فاجعه‌بار سازه‌ای است؛ زیرا اتصال صلب باعث می‌شود پنجره به عنوان یک دیوار برشی کاذب عمل کرده و تمام انرژی زلزله را جذب کند.

محاسبه دقیق فاصله بادخور استاندارد بر اساس ابعاد دهانه و ضریب انبساط

در استانداردهای اجرایی بین‌المللی همچون ASTM E2112 و ضوابط مبحث نوزدهم مقررات ملی ساختمان، فضای خالی بین لبه بیرونی پروفیل پنجره تا لبه داخلی ساب‌فریم فلزی باید به‌گونه‌ای محاسبه شود که هم تغییر طول حرارتی پروفیل‌های UPVC یا آلومینیوم ترمال‌بریک را پوشش دهد و هم فضای کافی برای جابه‌جایی‌های لرزه‌ای فراهم سازد. این فاصله به طول دهانه و نوع متریال وابسته است:

  • پنجره‌های با ابعاد استاندارد (تا عرض ۲ متر): حداقل فاصله بادخور در هر طرف (چپ، راست و بالا) باید بین ۱۰ تا ۱۵ میلی‌متر در نظر گرفته شود. این فضا اجازه می‌دهد در زمان نوسانات سازه‌ای، پروفیل بدون برخورد مستقیم با فولاد ساب‌فریم جابه‌جا شود.
  • پنجره‌های قدی و دهانه‌های عریض (بیش از ۲.۵ متر): در این ابعاد، به دلیل افزایش ضریب انبساط خطی در پروفیل‌های UPVC و تأثیر بیشتر دریفت طبقات در ارتفاع، فاصله بادخور باید بین ۱۵ تا ۲۰ میلی‌متر تنظیم گردد.
  • تفاوت رفتار پروفیل‌های UPVC و آلومینیوم ترمال‌بریک: پروفیل‌های UPVC به دلیل ماهیت پلیمری، در برابر تنش‌های کششی و خمشی انعطاف‌پذیری ذاتی بیشتری نسبت به آلومینیوم دارند، مشروط بر اینکه در محفظه داخلی آن‌ها از پروفیل تقویت گالوانیزه C-Channel و U-Channel با ضخامت ۱.۵ میلی‌متر و سطح مقطع استاندارد استفاده شده باشد. در سیستم‌های آلومینیوم ترمال‌بریک، کیفیت تیغه پلی‌آمید شکست حرارتی نقش تعیین‌کننده‌ای در عدم گسیختگی پروفیل تحت تنش برشی ایفا می‌کند.

نقش زیرسازی SBF و اتصالات کشویی در جذب تغییر شکل‌های جانبی

ساب‌فریم (SBF) مرز مشترک بین سفت‌کاری ساختمان و نصب پنجره است. اگر ساب‌فریم از قوطی‌های آهنی با ضخامت کمتر از ۲ میلی‌متر ساخته شده باشد یا جوشکاری گوشه‌های آن دارای نفوذ کافی نباشد، در زمان زلزله دچار پیچش شده و این پیچش را مستقیماً به پیچ‌های نصب پنجره منتقل می‌کند. در پروژه‌های مهندسی‌شده، برای ارتقای مقاومت پنجره دوجداره در زلزله، ساب‌فریم‌ها پس از نصب تراز و شاقول، با نبشی‌های مهاری به اسکلت متصل می‌شوند تا از تغییر شکل موضعی دهانه جلوگیری شود.

علاوه بر زیرسازی، نحوه پیچ کردن فریم پنجره به ساب‌فریم نیز نیازمند رعایت الگوی مهندسی است. استفاده از پیچ‌های سرمته خودکار با فاصله‌های غیراستاندارد یا پیچ کردن بیش از حد نزدیک به گوشه‌های جوش‌خورده پروفیل، تمرکز تنش ایجاد می‌کند. طبق اصول اجرایی، اولین پیچ نصب باید حداقل ۱۵۰ میلی‌متر از گوشه داخلی فریم فاصله داشته باشد و فاصله پیچ‌های میانی نباید از ۵۰۰ تا ۶۰۰ میلی‌متر تجاوز کند. در پروژه‌های مرتفع و برج‌های مسکونی، استفاده از پلیت‌های اتصال منعطف (Straps) به جای پیچ مستقیم از داخل پروفیل، آزادی عمل بیشتری به قاب پنجره در برابر حرکات برشی می‌دهد.

مهندسی شیشه صنعتی، اسپیسرها و لقمه گذاری در برابر تنش‌های برشی

حتی اگر بهترین پروفیل و دقیق‌ترین فاصله بادخور در پروژه اجرا شود، ضعف در ساختار شیشه دوجداره می‌تواند تمام محاسبات ایمنی را بی‌اثر کند. شیشه ماده‌ای ترد و شکننده است که در برابر تنش‌های کششی و نقطه‌ای مقاومت بسیار کمی دارد. در زمان زلزله، قاب پنجره تحت فشار جانبی قرار می‌گیرد و اگر شیشه با لبه پروفیل یا پیچ‌های داخلی تماس پیدا کند، در کسری از ثانیه دچار شکست ترد خواهد شد. بنابراین، بخش مهمی از مقاومت پنجره دوجداره در زلزله در خط تولید شیشه صنعتی و نحوه مهار آن داخل فریم تعریف می‌شود.

اهمیت شیشه فلوت سوپر کلیر، لمینت و سکوریت در پایداری لرزه‌ای

در کارگاه‌های غیرصنعتی که شیشه‌ها به‌صورت دستی و بدون کنترل کیفیت تولید می‌شوند، وجود میکروترک‌ها در لبه‌های برش‌خورده شیشه یک امر رایج است. این ریزترک‌ها در شرایط عادی دیده نمی‌شوند، اما به محض اعمال کوچک‌ترین نیروی لرزه‌ای، به عنوان نقطه شروع شکست عمل می‌کنند. در خطوط تولید مکانیزه و صنعتی، استفاده از شیشه فلوت سوپر کلیر اردکان که دارای سطحی یکنواخت و بدون تنش‌های داخلی پسماند است، همراه با لبه‌زنی (دیاموند) دقیق، این ریزترک‌ها را به حداقل می‌رساند.

برای پروژه‌هایی که در پهنه با خطر نسبی بسیار زیاد زلزله قرار دارند یا دارای بازشوهای بزرگ و کف‌تا‌سقف هستند، انتخاب نوع شیشه فراتر از یک شیشه دوجداره معمولی است:

  • شیشه لمینت (Laminated Glass): این نوع شیشه از دو یا چند لایه شیشه تشکیل شده که توسط لایه‌های میانی PVB (پلی‌وینیل بوتیرال) تحت حرارت و فشار به یکدیگر پیوند خورده‌اند. ویژگی منحصربه‌فرد شیشه لمینت در زلزله این است که حتی در صورت شکستن شیشه بر اثر تغییر شکل شدید سازه، قطعات خردشده به لایه PVB چسبیده باقی می‌مانند و از ریزش شیشه‌های برنده به داخل اتاق یا پیاده‌رو جلوگیری می‌شود.
  • شیشه سکوریت (Tempered Glass): فرآیند عملیات حرارتی مقاومت مکانیکی شیشه سکوریت را تا ۴ برابر شیشه خام افزایش می‌دهد. اگرچه این شیشه در برابر ضربه و خمش بسیار مقاوم است، اما در صورت عبور تنش از آستانه تحمل، به قطعات ریز و غیربرنده تبدیل می‌شود. ترکیب یک جداره لمینت در داخل و یک جداره سکوریت در بیرون، بالاترین سطح مقاومت پنجره دوجداره در زلزله را برای ساختمان‌های حساس ایجاد می‌کند.

نقش اسپیسر آلومینیومی یکپارچه دستگاهی و لقمه‌گذاری استاندارد

در ساختار یک واحد شیشه دوجداره (IGU)، اسپیسر وظیفه حفظ فاصله بین دو جداره شیشه و آب‌بندی محفظه گاز آرگون را بر عهده دارد. در روش‌های سنتی، اسپیسرها در چهار گوشه برش خورده و با گونیاهای پلاستیکی به هم متصل می‌شوند که این نقاط اتصال در برابر تنش‌های برشی زلزله بسیار آسیب‌پذیرند و سریعاً دچار نشتی گاز و جدایش چسب پلی‌سولفاید می‌شوند. در مقابل، استفاده از اسپیسر آلومینیومی یکپارچه دستگاهی (خم‌کاری سرد در گوشه‌ها) که دارای سوپاپ تزریق گاز آرگون است، یکپارچگی سازه‌ای شیشه دوجداره را حفظ کرده و مانع از باز شدن درزهای شیشه در زمان لرزش می‌شود.

نکته اجرایی دیگری که اغلب در کارگاه‌های نصب نادیده گرفته می‌شود، اصول «لقمه‌گذاری» (Setting Blocks) است. شیشه دوجداره نباید مستقیماً روی پروفیل زیرین قرار گیرد. لقمه‌های پلاستیکی از جنس EPDM یا پلی‌پروپیلن با سختی استاندارد، در فواصل مشخص از گوشه‌های شیشه (معمولاً یک‌چهارم عرض شیشه) قرار داده می‌شوند. این لقمه‌ها دو وظیفه حیاتی دارند: نخست، انتقال وزن شیشه به نقاط تقویت‌شده فریم که دارای گالوانیزه ۱.۵ میلی‌متری هستند؛ و دوم، ایجاد یک بالشتک ضربه‌گیر که در هنگام تکان‌های شدید زلزله، مانع از برخورد مستقیم لبه‌های شیشه با بدنه پروفیل و پیچ‌های نصب می‌گردد.

تصویر

فوم‌های انعطاف‌پذیر، ماستیک‌های الاستومری و دیتیل آب‌بندی ضدزلزله

بسیاری از پیمانکاران تصور می‌کنند که پس از قرار دادن پنجره در دهانه و بستن پیچ‌ها، تزریق هر نوع فوم پلی‌یورتان در فضای بادخور کفایت می‌کند. این دیدگاه در مناطق لرزه‌خیز کاملاً مردود است. فوم‌های پلی‌یورتان معمولی و ارزان‌قیمت پس از خشک شدن، ساختاری خشک، شکننده و صلب پیدا می‌کنند. وقتی زلزله رخ می‌دهد و قاب ساختمان حرکت می‌کند، این فوم‌های خشک خرد شده، پودر می‌شوند و پیوند خود را با ساب‌فریم و پروفیل از دست می‌دهند. نتیجه این اتفاق، از بین رفتن کامل عایق صوتی و حرارتی پنجره پس از اولین پس‌لرزه و نفوذ آب باران به داخل ساختمان خواهد بود.

برای تضمین مقاومت پنجره دوجداره در زلزله و حفظ کارایی سیستم درزبندی پس از وقوع لرزش‌ها، باید از متریال‌های پرکننده و آب‌بند با خاصیت الاستیسیته بالا (بازیابی شکل پس از تغییر فرم) استفاده کرد. دیتیل اجرایی استاندارد برای پر کردن فضای بادخور شامل یک سیستم سه‌لایه مهندسی‌شده است:

  • لایه میانی (عایق حرارتی و صوتی منعطف): استفاده از فوم پلی‌یورتان انعطاف‌پذیر (Flexible PU Foam) با سلول‌های بسته. این فوم‌ها دارای قابلیت کشسانی تا ۳۰ درصد بدون گسیختگی ساختار سلولی هستند. در زمان حرکت نسبی فریم و ساب‌فریم، فوم انعطاف‌پذیر فشرده و کشیده می‌شود، اما ترک نمی‌خورد و چسبندگی خود را به هر دو سطح حفظ می‌کند.
  • لایه بیرونی (محافظ در برابر رطوبت و اشعه UV): فوم‌های پلی‌یورتان در برابر نور خورشید و آب آسیب‌پذیرند. در نمای بیرونی، روی فوم انعطاف‌پذیر باید با یک لایه ماستیک پلی‌یورتان یا سیلیکون خنثی (Neutral Silicone) مقاوم در برابر اشعه UV پوشانده شود. برای کنترل عمق ماستیک و جلوگیری از چسبیدن آن به سه وجه درز (که باعث پارگی ماستیک در حرکت‌های لرزه‌ای می‌شود)، ابتدا یک نوار پشت‌بند (Backer Rod) از جنس پلی‌اتیلن فومی داخل درز قرار گرفته و سپس ماستیک روی آن اجرا می‌شود.
  • لایه داخلی (بخاربند و هوابند): در سمت داخل ساختمان، استفاده از نوارهای هوابند یا ماستیک‌های اکریلیک سیلیکونایزد با خاصیت کشسانی بالا، مانع از نفوذ رطوبت فضای داخلی به داخل فوم و زنگ‌زدگی ساب‌فریم فلزی می‌شود.

علاوه بر درز پیرامونی، لاستیک درزبندی EPDM که در شیارهای پروفیل و اطراف شیشه قرار می‌گیرد نیز نقش مهمی در میرایی ارتعاشات دارد. لاستیک‌های EPDM خالص (برخلاف لاستیک‌های بازیافتی PVC که پس از دو سال خشک و شکننده می‌شوند) خاصیت ارتجاعی خود را در بازه دمایی منفی ۴۰ تا مثبت ۱۲۰ درجه سانتی‌گراد حفظ می‌کنند. این لاستیک‌ها در زمان زلزله مانند یک کمک‌فنر پیوسته عمل کرده و انرژی ضربات حاصل از برخورد لنگه بازشو به فریم را مستهلک می‌نمایند.

یراق‌آلات تنظیمی باربر و مکانیزم قفل‌شونده؛ تضمین باز ماندن مسیرهای خروج اضطراری

یکی از تلخ‌ترین سناریوها در ساختمان‌های آسیب‌دیده از زلزله، محبوس شدن ساکنین در واحدها به دلیل قفل شدن درب‌های بالکن و پنجره‌های بزرگ است. تغییر شکل جزئی قاب (حتی در حد ۳ تا ۴ میلی‌متر) می‌تواند باعث شود زبانه قفل در مقابل زاماک (مقابل‌قفل) گیر کرده و بازشو به هیچ وجه باز نشود. همچنین، در سیستم‌های بازشوی ضعیف، لرزش‌های شدید باعث در رفتن لنگه بازشو از روی لولاها و سقوط کامل آن به داخل اتاق می‌شود که خطری مرگبار برای ساکنین ایجاد می‌کند.

ارتقای مقاومت پنجره دوجداره در زلزله در بخش یراق‌آلات، مستلزم جایگزینی یراق‌آلات ساده و بازاری با سیستم‌های مهندسی‌شده و تنظیمی است. در پروژه‌هایی که با رویکرد پدافند غیرعامل و ایمنی لرزه‌ای طراحی می‌شوند، مشخصات فنی یراق‌آلات باید دارای ویژگی‌های زیر باشد:

  • اسپانیولت‌های قارچی شکل (Mushroom Cams): در یراق‌آلات استاندارد و امنیتی، پین‌های قفل‌شونده به‌جای شکل استوانه‌ای ساده، دارای سری قارچی‌شکل از جنس فولاد سخت‌کاری‌شده هستند. این پین‌ها در زمان بسته شدن پنجره، داخل شیارهای قفل‌شونده زاماک درگیر می‌شوند. این درگیری مکانیکی دو مزیت حیاتی در زلزله دارد: اول اینکه مانع از باز شدن ناگهانی لنگه بر اثر فشار باد یا شتاب زلزله می‌شود؛ و دوم اینکه لنگه بازشو را در چندین نقطه به فریم متصل کرده و یکپارچگی سازه‌ای کل پنجره را در برابر نیروهای خارج از صفحه افزایش می‌دهد.
  • لولاهای باربر با قابلیت رگلاژ سه‌بعدی: استفاده از لولاهایی که تحمل وزن حداقل ۱۰۰ تا ۱۳۰ کیلوگرم را دارند و با پیچ‌های بلند مستقیماً به پروفیل گالوانیزه ۱.۵ میلی‌متری داخل فریم متصل می‌شوند (نه صرفاً به دیواره پلاستیکی UPVC). این اتصال فلز به فلز، مانع از کنده شدن لولا تحت نیروهای شتاب‌دار زلزله می‌گردد. همچنین، قابلیت تنظیم در سه جهت (افقی، عمودی و میزان فشردگی لاستیک) این امکان را فراهم می‌کند که پس از وقوع زلزله‌های خفیف و نشست‌های جزئی ساختمان، تیم فنی بتواند بدون نیاز به تعویض پنجره، بازشو را مجدداً رگلاژ و عملیاتی کند.
  • سیستم‌های بازشوی دوحالته (Tilt & Turn) و فولکس‌واگنی: به دلیل تعدد نقاط قفل در چهار طرف لنگه در سیستم‌های دوحالته، توزیع تنش در محیط لنگه بسیار یکنواخت‌تر از سیستم‌های تک‌حالته است. در پروژه برج مسکونی که در منطقه یک تهران با نظارت مهندسی اجرا شد، به کارگیری یراق‌آلات دوحالته با پین‌های قارچی و گالوانیزه یکپارچه باعث شد در جریان زمین‌لرزه سال‌های گذشته، با وجود ترک‌های مویی در دیوارهای غیرسازه‌ای طبقات بالا، تمامی پنجره‌ها بدون کوچک‌ترین اختلال در عملکرد باز و بسته شوند و شیشه‌ها کاملاً سالم بمانند.

چک‌لیست کنترل کیفیت و تحویل‌گیری پنجره در پروژه‌های مناطق لرزه‌خیز

برای مدیران پروژه، مهندسان ناظر و کارفرمایانی که قصد خرید و نصب پنجره در پروژه‌های ساختمانی را دارند، تکیه بر نام برند پروفیل به تنهایی هیچ تضمینی برای ایمنی ساختمان ایجاد نمی‌کند. کیفیت نهایی یک پنجره حاصل جمع مهندسی پروفیل، ضخامت گالوانیزه، شیشه صنعتی، یراق‌آلات، دیتیل آب‌بندی و دقت نصب است. در زمان عقد قرارداد و تحویل‌گیری محموله در کارگاه، بررسی دقیق پارامترهای زیر برای اطمینان از مقاومت پنجره دوجداره در زلزله ضروری است:

  • کنترل ضخامت و فرم گالوانیزه تقویتی: پیش از نصب، از طریق سوراخ‌های تخلیه آب یا برش‌های نمونه، ضخامت ورق گالوانیزه داخل پروفیل را با کولیس اندازه‌گیری کنید. ضخامت کمتر از ۱.۵ میلی‌متر (به‌ویژه ورق‌های ۱ یا ۱.۲۵ میلی‌متری رایج در بازار) تحت تنش‌های برشی زلزله دچار کمانش شده و پیچ‌های لولا را رها می‌کند.
  • بازرسی خط جوش گوشه‌ها و تمیزکاری (CNC): جوش گوشه‌های پروفیل UPVC باید در دمای استاندارد و با فشار کنترل‌شده انجام شده باشد تا خط جوش یکنواخت و بدون حفره هوا ایجاد شود. گوشه‌هایی که بیش از حد تراش خورده‌اند (تضعیف دیواره جوش)، اولین نقاطی هستند که در برابر تغییر شکل لوزی‌شکل فریم در زلزله می‌شکنند.
  • بررسی نوع اسپیسر و چسب ثانویه شیشه: از یکپارچه بودن اسپیسر آلومینیومی در گوشه‌ها (عدم استفاده از گونیاهای پلاستیکی برش‌خورده) و تزریق یکنواخت چسب پلی‌سولفاید در حاشیه شیشه اطمینان حاصل کنید. عمق تزریق چسب ثانویه نباید کمتر از ۵ میلی‌متر باشد تا در برابر تنش‌های برشی دچار جدایش نشود.
  • نظارت بر دیتیل نصب و ممنوعیت استفاده از ملات: در زمان نصب، از اجرای فاصله بادخور ۱۰ تا ۱۵ میلی‌متری در اطراف فریم اطمینان حاصل کرده و پر کردن این فضا با فوم انعطاف‌پذیر و ماستیک پلی‌یورتان را به صورت مرحله‌ای کنترل کنید. هرگونه تماس مستقیم پروفیل با گچ، سیمان یا لبه تیز ساب‌فریم باید اصلاح شود.
  • تست عملکردی یراق‌آلات و رگلاژ نهایی: پس از نصب شیشه‌ها، تمامی بازشوها باید از نظر درگیری صحیح پین‌های قارچی با زاماک‌ها و نرمی چرخش دستگیره تست شوند. وجود هرگونه سایش یا گیر کردن زبانه قفل نشان‌دهنده عدم تراز فریم یا لقمه‌گذاری غیراصولی شیشه است.

اجرای دقیق این استانداردها نیازمند یکپارچگی در زنجیره تولید و نصب است؛ جایی که طراحی نقشه‌های شاپ‌درایینگ بر اساس محاسبات دریفت سازه انجام شود، پروفیل‌ها با گالوانیزه استاندارد در خطوط مکانیزه مونتاژ گردند و شیشه‌های سوپر کلیر اردکان در کارخانه صنعتی با اسپیسر یکپارچه تولید شوند. در مجموعه صنعتی «برنا پنجره و برنا ویو»، تیم فنی و مهندسی پیش از ورود به مرحله تولید، نقشه‌های معماری و سازه‌ای پروژه شما را با در نظر گرفتن پهنه لرزه‌خیزی، بار باد و ابعاد دهانه‌ها بررسی می‌کند تا دیتیل نصب و مشخصات فنی بازشوها با شفافیت کامل در متراژ و تعهد قطعی به زمان تحویل اجرا گردد. برای دریافت مشاوره مهندسی، بررسی نقشه‌های شاپ‌درایینگ و استعلام مشخصات فنی متناسب با پروژه خود، می‌توانید با کارشناسان دفتر فنی ما در ارتباط باشید.